มารู้จักพระเนื้อชินกันดีกว่า
 
มารู้จักพระเนื้อชินกันดีกว่า



คำ
ว่า "ชิน" ตามพจนานุกรมแปลว่า "แร่ตะกั่วชนิดหนึ่ง" เป็นที่ยอมรับกันว่า
พระเนื้อชินเป็นโลหะผสม มีแร่ตะกั่วผสมอยู่ด้วย เนื้อชินแบ่งออกได้เป็น 3
ชนิดคือ
1. ประเภทเนื้อชินตะกั่ว หมายถึง
พระเนื้อชินที่มีส่วนผสมของแร่ตะกั่วมากกว่าแร่อย่างอื่น หรือตะกั่วล้วนๆ
พระประเภทนี้ถ้ามีอายุมากๆจะเกิดสนิมในรูปของอ๊อกไซด์ปกคลุมส่วนบนของพระ
มีลักษณะเป็นคราบสนิมสีแดงๆ
พระบางองค์มีการประทุระเบิดของเนื้อจากภายในออกมาภายนอกในลักษณะธรรมชาติ
เรียกว่า "แตกรานแบบใยแมงมุม" ส่วนพระที่มีอายุน้อย จะมีจุดแดงเรื่อๆ
จับอยู่บนผิวพระเป็นหย่อมๆ หรือเป็นสนิมเกาะเพียงบางๆ

2.
ประเภทพระเนื้อชินเงิน
หมายถึงพระเนื้อชินทีมีเนื้อในมีสีขาวคล้ายสีเงินยวง
ซึ่งมีส่วนผสมของตะกั่วและดีบุกเป็นหลัก
โดยจะมีดีบุกมากกว่าตะกั่วและผสมปรอมลงไปจุดประสงเพื่อให้เนื้อชินที่กำลัง
ร้อนวิ่งเร็วติดรายละเอียดของแม่พิมพ์พระดีชึ้น
พระเนื้อชินประเภทนี้มี
ส่วนผสมหลายสูตร พระแต่ละกรุแต่ละเมืองจึงไม่เหมือนกัน
แตกต่างกันในรายละเอียดของส่วนผสม สามารถแยกได้คร่าวๆ
ตามลักษณะของสนิมที่ผิวพระและสีที่พบเห็นท่วไปมี 3 ลักษณะ
-
เนื้อชินเงินผิวขาวหรือผิวปรอท ผิวพระแลดูสีขาว เหมือนของใหม่
แต่ถ้าดูให้ดีแล้วจะพบว่าเป็นของเก่า ลักษณะผิวจะดูแห้งผาก
มีพรายปรอทเป็นเม็ดเล็กๆ เกาะที่ผิวหน้าผสมกับคราบกรุ
เมื่อใช้กล้องขยายส่องดูก็จะมองเห็นสีของปรอทเป็นประกายแวววาว




-
เนื้อชินผิวดำหรือสนิมตีนกา พระเนื้อชินพระเภทนี้ผิวมีสีดำหรือสีน้ำตาล
คือบนผิวพระจะมีคราบกรุจับเกาะอยู่และสนิมเริ่มทำลายเกาะกินเนื้อโลหะบาง
ส่วนแล้ว

ถ้าเป็นของเก่า ประการแรกเนื้อหาจะต้องมีความแห้ง
ประการที่สองจะต้องมีรอยลั่น ปริแยกหรือผุกร่อนในลักษณะของธรรมชาติ
คือการปริแยกจะต้องเกิดจากภายในออกมาภายนอก ไม่ใช่จากภายนอกลงไปภายใน
แบบเขาเอาน้ำกรดมาหยอดไว้ให้แลดูเป็นจุดๆ ประการที่สามผิวพระจะไม่เรียบตึง
ประการที่สี่ขอบข้างองค์พระจะไม่คม
แต่ถ้าเป็นของปลอมหรือทำใหม่จะมีลักษณะตรงกันข้ามกับของจริงทุกประการ




-
เนื้อชินเกล็ดกระดี่ พระเนื้อชินประเภทนี้บางคนก็เรียก "ชินกรอบ"
เพราะแลดูผิวภายนอกกรอบไปหมด
ผิวพื้นพระผุกร่อนมากแลดูคล้ายเกล็ดปลากระดี่หรือเกล็ดพิมเสน
เนื่องจากโลหะหมดยางแล้ว นักสะสมเนื้อชินรุ่นเก่าจึงตั้งชื่อชินชนิดนี้ว่า
"ชินเกล็ดกระดี่" หรือ " ชินกรอบ"

3. ประเภทเนื้อชินเขียว
หมายถึงพระเนื้อชินที่มีส่วนผสมระหว่างแร่ตะกั่วกับแร่สังกะสี
ผิวพรรณองค์พระออกไปทางสีเขียวปนดำ หรือปนสีเทา คนรุ่นก่อนเรียกว่า "
ชินสังฆวานร" เพราะเคยมีผู้พบตะปูชินสังฆวานรบรรจุอยู่ในกรุพระเครื่อง
ถ้า
เป็นของเก่าโบราณมีอายุมากแล้ว เนื้อพระจะดูแห้ง
ผิวพระจะเป็นสีดำปนเทาเหนือผิวพระขึ้นมาเป็นสนิมไขสีขาวขุ่นส่วนบนใส
ฝังตัวจับกันแน่นหนาซับซ้อนทับถมกันขึ้นมาในลักษณะธรรมชาติ
คล้ายๆกับการงอกของเนื้อจากภายในออกมาภายนอก
นอกจากนี้ถ้าเป็นพระลงกรุจะมีคราบขี้กรุด้วย
พระบางองค์มีฝ้าขาวและคราบสีเหลืองปรากฎตามซอกส่วนที่ตื้น
พระเนื้อชินเขียวของเก่าจะต้องมีสนิมที่เรียกว่า "สนิมไข่แมงดา" บ้าง "
สนิมไขวัว" บ้าง และพื้นผิวองค์พระเป็นตะปุ่มตะป่ำ

ลักษณะของไขของ
พระชินเขียวเก่าๆ
ผิวพระจะเป็นสีดำปนเทาเหนือผิวพระขึ้นมาเป็นสนิมไขสีขาวขุ่นส่วนบนใส
ฝังตัวจับกันแน่นหนาซับซ้อนทับถมกันขึ้นมาในลักษณะธรรมชาติ
คล้ายๆกับการงอกของเนื้อจากภายในออกมาภายนอก

เมื่อ 08 เมษายน 2552 , 14:31:14
โดย peterdriverbkk (0) 


กำลังแสดงหน้าที่ /0
<< >>
กำลังแสดงหน้าที่ /0
<< >>


กรุณา Login ก่อนตอบกระทู้