เล่นพระอย่า...โลภ...




มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | ศูนย์ข้อมูล | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท |












   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด



























 








จำนวนคนอ่านล่าสุด 1496 คน








วันที่ 04 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ปีที่ 21 ฉบับที่ 7461 ข่าวสดรายวัน


เล่นพระอย่า"โลภ"


คอลัมน์ คำคมคารม







เข้าสนามพระ ในวันแรกๆ โปรดจดจำคำสำคัญคำหนึ่ง

ไม่ใช่แค่ศัพท์ลึกซึ้ง แต่ยังเป็น...คำเตือน!

ซ่อนอยู่ในหนึ่งประโยคคลาสสิคประจำวงการ ที่รุ่นพี่หมั่นกรอกหูรุ่นน้องและพวกพ้อง

รวมทั้ง...ตัวเอง!

"เล่นพระ...อย่าโลภ"

เป็นยังไงไปฟังกัน

โลภ : ความอยากได้พระของคนอื่นในราคาถูก

ทุกๆ นักอนุรักษ์-สะสมพระเครื่องฯ อยากได้แต่ของดี-ราคาถูก

หวังฟลุกอย่างเหลือเชื่อ

เป็นความคิดที่น่าเบื่อ แต่ก็คิดกันทุกคน

โดยเฉพาะมือใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้นค้นหา-ศึกษาพระรุ่นต่างๆ

เห็นองค์ท่านแต่ในตำรามากกว่าส่องจากของจริง

ความรู้-ทักษะแบบงูๆ-ปลาๆ

ประมาณว่าคุ้นๆ-คล้ายๆ

เห็นราคาที่เขาตั้งขายไว้แพงๆ ก็แหยง...ใจเสาะ-เปราะบาง

พอมีใครเอาพระมาปล่อยราคาถูก พร้อมคำหวาน-พูดเพราะก็เชื่อ

"...พระรุ่นนี้เขาเล่นกัน 2 หมื่น แต่เห็นพี่ชอบเลยอยากให้ได้ไป เช่ามาไม่แพง เก็บไว้เหอะ คิดพี่แค่ 5 พัน ถือว่าแบ่งกันใช้ เอาไวๆ กำไรไม่มาก..."

ฟังแล้วหูผึ่ง เกิดละโมภ คิดในใจแบบไร้เดียงสา...

"...โห! กำไรแน่ๆ แล้วเป็นหมื่น ของดีราคาถูกแบบนี้ คงมีกรูคนเดียวในโลกที่โชคดี พี่เค้าน่ารักจัง ไม่ซื้อเสียดายแย่..."

ว่าแล้วเงิน 5 พันก็ย้ายที่อยู่ใหม่ในทันที!

ไม่ฉลาดก็ควรเฉลียว

ใครจะประเคนเงินหมื่นให้คุณ ต้องรักกันมากเลยนะเนี่ย

เมียที่บ้าน...ร้อย-สองร้อยยังไม่ค่อยจะกระเด็น แล้วนี่คุณเป็นใคร

"ใจดีมหาศาล" หรือ "โง่มโหฬาร" กันแน่

บ่อยครั้งที่เจอคนน่าสงสาร สารพันจะอ้างความขัดสน

ยากจน-โดนล้วงกระเป๋า-หิวข้าว-อยากกลับบ้าน

อีพ่อเจ็บ-อีแม่ป่วย ช่วยหนูด้วยไม่มีตังค์...แต่มีพระ

เอามะ เอามะ...เอา!

เสร็จไปอีกราย!!

จะว่าไป ความโลภไม่เคยปรานีใคร

ยิ่งเกิดกับเซียนใหญ่ ยิ่งหนักกว่าสามัญชนอย่างเราๆ

ถือว่าเป็นผู้ทรงภูมิ ย่อมต้องมีคนลองของ

ชั้นเชิง-ความเนียนและตัวเลข มักสูงกว่าปกติ

ขอยกอุทาหรณ์สอนใจจากเซียนหล่อ

ผู้ชำนาญการ "พระเหรียญ" ตัวพ่อ...ทิด "บอย-ท่าพระจันทร์"

เป็นประสบการณ์ความโลภที่เจ้าตัวยิ้มรับ-สารภาพ

เหตุการณ์ประมาณปีཬ...ยุคจตุคามฯ ลามทุ่ง

มีหนุ่มใหญ่บุคลิกไว้ใจได้ คล้ายๆ ผู้ดีเก่า

เอาเหรียญ "ปราบฮ่อ-เสด็จพ่อ ร.5" มาเสนอ

อ้างว่าเป็นมรดกตกทอด หยอดราคาแค่ 4 แสนเศษ

เป็นเหตุให้คุณบอยหัวใจเต้นแรง-ตาลาย

ก็เคยขายเกินล้านไปกว่าๆ กะว่าคราวนี้คงถึงสอง

จึงส่องอย่างมั่นใจ แต่...ไม่รอบคอบ

ดูจนชอบ-คิดว่าใช่ จึงจ่ายตังค์

ซื้อแล้วเกิดตงิดคิดใหม่...ทำไมถูกจัง (วะ)

นึกขึ้นได้...เคยมีรูปถ่ายขยายใหญ่ยักษ์ของเหรียญรุ่นนี้ จึงรีบนำมาเปรียบเทียบ

รู้แล้วเหยียบอย่าเอ็ดไป...เก๊สนิท!

อีกครั้งหมาดๆ เมื่อพฤศจิกา 53

กับเหรียญเจ้าสัวเงิน-หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว

เหตุการณ์คล้ายกัน ความบาดเจ็บก็พอกัน

มีเหตุจากวันนั้นสภาพสายตาไม่พร้อม

เพราะร่างกายยังไม่ยอมสร่างไข้ รวมทั้งฤทธิ์ยานอนหลับ...ทำให้ตาเบลอ

กลายเป็นโลภ-ปน-ป่วย

5 นาทีภายหลังจ่ายตังค์ กลับมาส่องอย่างตั้งใจ

ซวยเลยกรู...เหรียญเก๊

อาการไข้...หายสนิท!

ไม่ว่าหน้าใหม่ที่พลาดเพราะรู้น้อย หรือเซียนใหญ่ที่จ๋อยแม้รู้เยอะ

ล้วนเคยเผลอโดนความ "โลภ" ครอบงำแล้วทั้งสิ้น

ของดีราคาถูกอาจจะมี แต่เกิดไม่ถี่นักและมักไม่จริง

"เขมรหิวข้าว-ลาวตกรถ" กับพระเก๊มาแลกเงิน นี่สิเรื่องจริง

ก่อนจากฝากสุภาษิตคิดเอง

"ความไม่มีโลภ จะไม่เสียลาภอันประเสริฐ"

สวัสดี!


หน้า 31



















 





Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.
เมื่อ 04 พฤษภาคม 2554 , 20:22:49
โดย webmaster1 (4) 


กำลังแสดงหน้าที่ /0
<< >>
กำลังแสดงหน้าที่ /0
<< >>


กรุณา Login ก่อนตอบกระทู้